امریک متحده ایالات او ایران په سویتزرلانډ کې د لوسرن ښار کې د لوړ پوzi خبرو اترو د لومړۍ ورځې په جریان کې د څو مسایلو په اړه پر وړاندې تللو او ګډو ټکو ته اشاره کړې ده [1].

دا خبرې اترې د هغو دوو هیوادونو ترمنځ د ډیپلوماټیکو اړیکو د ثبات لپاره یو مهم کوشش دی چې له ډیرې مودې راهسې له سیسټماتیکو کړکېچونو سره مخ دي. د دې reuniunګانو پایلې کولی شي د سیمې د امنیتي Trajectory او نړیوالو تړونونو راتلونکی ټاکه کړي.

د دواړو هیوادونو ډیلیګیشنونو په ಮಂಗಳ په یو شماره دوه اړیکو اندیښنو د بحث لپاره سره وګوښت [1]. که څه هم چارواکو اشاره کړې چې په ځینو ټکو اتفاق شوی دی، خو د تطبیق د ځانګړي پروسې په اړه لا هم سخت اختلافات شته [1].

په ځانګړې توګه، دواړو اړخونو د کلیدي مسایلو د حل لپاره د مهالوار (timeline) په اړه د اختلاف څرګندونه وکړه [1]. د امریکا او ایران ډیلیګیشنونو تر اوسه د هغو اقداماتو لپاره پر یوې مهالوار اتفاق نای دی چې د موافقت شویو ټکو د وړاندې وړلو لپاره اړین دي [1].

سره له دې طرزي خنډونو، په سویتزرلانډ کې د دغو خبرو اترو دt 개최 کولو عمل د ډیپلوماټیک چینل د ساتلو لپاره د دواړو خواوو mutual willingness ښیست [1]. د خبرو اترو لومړۍ ورځ د هغو برخو د پیژندلو پر محور وه چې یو له یو سره سمون لري، ترڅو له دې وروسته د ډیرو جنجالي جوړښتونو او اختلافونو په لور وګرځي [1].

استازانو وویل چې دې جلسو د مستقیمې اړیکې لپاره یو اړین پلیمه (platform) رامینځه راوړه [1]. خو د پرمختګ د سرعت په اړه د توقعاتو کې موجودي خالي ځای لا هم د یو جامع تړون په وړاندې اصلي خنډ دی [1].

“امریک متحده ایالات او ایران په څو موضوعاتو باندې پر وړاندې تللو او ګډو ټکو راپور ورکړ”

د امریکا او ایران وړتیا چې پر ځانګړو ټکو اتفاق وکړي خو د مهالوار په اړه ټکر وکړي، د لوړ پوzi ډیپلوماسۍ کې یو عام نمونہ (pattern) دی. دا ښيي چې که څه هم د تړون تخنیکي 'څه' (what) څرګندیږي، خو سیاسي 'څنگه' (how) او 'کله' (when) لا هم د وروستۍ ګټې په وړاندې اصلي خنډونه پاتې دي.