د ډونالډ ټرمپ اداره د یو احتمالي د سولې تړون لپاره د ایران د بیا رغونې د 300 ملیارد ډالرو [1] د یو فنډ създаولو په اړه فکر کوي.
دا وړاندیز د ډیپلوماټیک ستراتیژۍ کې یو مهم بدلون दर्शوي، چې د نیوکلیوي خبرو اترو سره یې پراخې اقتصادي ګټې تړلې دي. امریکا د حکومت د مستقیمې مرستې پر ځای د خصوصي پانګونې په کارولو سره غواړي چې ایران همکاري ته اړو کړي او په عین حال کې د دې پروژې لپاره د مالیاتو د پیسو څخه د ګټې اخستنې سیاسي عواقب څخه ځان وساتي.
دا فنډ به په اصلي توګه د خصوصي سکتور د پانګونې توسط تمویل شي [1]. د راپورونو له مخې، اداره د اړیکو د اړینې پانګونې لپاره د جنوبي کوریا شرکتونو په ګډون نړیوالو شریکانو ته ګوري [1]. امریکايي حکومت ویلي چې هغه په مستقیم ډول ایران ته پیسې نه ورکوي، بلکې د دې خصوصي پانګونې لپاره یوازې د یو تسهیل کونکي (facilitator) په توګه عمل کوي [1].
د 300 ملیارد ډالرو [1] فنډ فعالول د ځینو ځانګړو شرایطو پورې تړاو لري. دا پیسې به یوازې هغه وخت liberted (خلاصې) شي چې ایران د یوې وروستۍ د سولې settlement سره موافقه وکړي چې پکې جامع نیوکلیوي خبرې شاملې وي [1]. دا کړنی د یو تلپاتې ډیپلوماټیک حل لپاره د یوې لوړې مالي جایګې رامنځته کولو ته هڅه کوي.
سره له دې چې اداره دا ابتکار د خصوصي سکتور د هڅو په توګه وړاندې کوي، خو د وړاندیز شوي پانګونې کچه به د امریکا حکومت او نړیوالو مالي بنسټونو ترمنځ پراخې همغळتیا ته اړتیا ولري. د کوریا د شرکتونو ښراکه کول د سیمې د ثبات لپاره د инфраسټروکچر او صنعتي بیا رغونې په لور یو پراخ څو اړخیزه هڅه وړاندې کوي، مشروطه دې چې ډیپلوماټیک خنډونه لرې شي.
په اوسنی وخت کې، د دې فنډ د پلي کولو لپاره کوم ځانګړی تاریخ ټاکل شوی نه دی، ځکه چې دا د راتلونکو خبرو اترو د پایلو پورې تړاو لري [1].
“د ټرمپ اداره د ایران د بیا رغونې لپاره د 300 ملیارد ډالرو د یو فنډ създаولو په اړه فکر کوي.”
دا ستراتیژي هڅه کوي چې د sanctions (سنکشنونو) پر بنسټ د دودیز فشار پر ځای د یوې بې سارې کچې 'جایګې' یا ګټې ځای په ځای کړي. د مالي بار د خصوصي پانګونې او د جنوبي کوریا په څیر د ملګرو پر سر د انتقال په Procuration سره، امریکا خپل مالي خطرونه کموي او په عین حال کې د ایران لپاره یو قوي اقتصادي انګیزه رامنځته کوي ترڅو خپل نیوکلیوي اهداف له منځه یوسي. aHowever، د دې پلان بریالیتوب په بشپړ ډول دې ته پورې اړه لري چې آیا د ایران حکومت د راتلونکي خصوصي پانګونې ژمنه دهایConcrete سیاسي او پوځي امتیازاتو لپاره په کافيه تبادله ګڼي که نه.
