ایران او متحده ایالات د 21 جون 2026 रोजी په سویتزرلانډ کې د غیر مستقیمو خبرو لومړۍ مرحله پای ته ورسوله [1].
دا موافقه په سیمیکا کې د ثبات په لور یو احتمالي بدلون ښکاري، ځکه چې دواړه هېوادونه هڅه کوي د هستوي proliferation او په لبنان او Изراېل کې د جګړو په اړه tensãos کم کړي. دا خبرې د یوې ډېرې ناثابته دورې په جریان کې ترسره شوې، چې د ایران لخوا د Strait of Hormuz د لنډمهاله تړلو سره یوځای کېده [2].
د امریکا معاون رئیس JD Vance او د ایران د بهرنیو چارو وزیر عباس عراقچی هغه senior officials وو چې په Buergenstock کنفرانس مرکز کې د خبرو په جریان کې شامل وو [2]. دواړو خواوو پر پراخو اصولو او یوې داسې نقشې (roadmap) موافقه وکړه چې هدف یې د هستوي او سولې د وروستۍ تړون په لور تلل دي [3].
سره له دې چې پرمختګ شوی، دا سرپروسه د سخت tension په نښو وه. د Trump administration یو senior official وویل: "موږ د تړون د اصولو په اړه یو پراخ تعهد لرو" [4]. خو د ولسمشر Donald Trump لخوا د ایران سره د جګړې د بیا پیلولو ګواړو له امله وضعیت کړکېچمن پاتې کېده [5].
توقع کیږي چې د دې لومړۍ مرحلې څخه وروسته به تخنیکي بحثونه جاری وي [3]. په خبرو کې هڅه وکړئ چې د Strait of Hormuz د امنیتي حساسې مسلې ته ځواب ورکړل شي، چې د نړیوالو تېلو ترانزیټ لپاره یوه حیاتي لاره ده او ایران د خبرو پر مهال په لنډه manier تړلې وه [2].
که څه هم دا roadmap د وړاندې په لور لاره ښيي، خو د ډیپلوماسي متناقضه طبیعیت — چې هم پر لوړې کچې موافقې او هم توند rhetoric پکې موجود دي — د یوې نازکې سولې نښه ده. خواوې اوس د دې ننګ سره وړاندام করেই چې دا پراخې اصول په یو تړونکي او جامع treaty بدل کړي [3].
“"موږ د تړون د اصولو په اړه یو پراخ تعهد لرو,"”
د roadmap پر موافقې د دې ښکاره کوي چې دواړه خواوې د بشپړې جګړې څخه د ځان ساتلو ته لومبیتوب ورکوي، خو د Strait of Hormuz یوځای تړلو ښيي چې ایران لا هم د امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره له ستراتیژیک leverage څخه ګټه پورېڅاندي. پر غیر مستقیمو خبرو تکیه او د امریکا له اجرایوي څانګې څخه د متناقضه ګواړو شتون داسې ښيي چې که څه هم یو چوکاټ شته، خو د تطبیق مرحله به د سیاسي ناثاباتیو ته ډېره حساسه وي.
