امریکا او ایران د یکشنباره، د جون 21 نېټې پر مهال په سویتسرلانډ کې د سولې مذاکراتو د ترسره کولو سره م ګومپ، په عامه توګه یو بل ته ګناہوں او ګناہوں ورکړل [1].
دا meetings د لبنان د ceasefire د চূড়ান্ত کولو او هستяيي مذاکراتو د پرمختګ په meioانه د منځني ختیځ د ثبات لپاره یو لوړ خطر لرونکی کوشش دی. خو عامه کړکاو ښایسته کوي چې ډیپلوماټیک چاپیریال ډیر نازک دی، چیرې چې د رسمي خبرو اترو ترڅنګ د فشار تاکتیکونه کارول کیږي.
پریزیډنت Donald Trump او معاون JD Vance په Lake Lucerne کې د اړیکو په بحثونو کې ګډون وکړ [2]. دا کړیا د څارو ګونو په ګډون د یو quadrilateral ملاقات په بڼه پیل شوه [1]. مذاکرې د دوشنباره، د جون 22 نېټې په دویمه ورځ کې هم دوام وموکل [3].
کله چې پریزیډنت Trump د ایران د delegations پر فشار لپاره له عامه ګناہوں څخه ګټه اخیسته، کړکاو زیات شو. په خبرو راپورونو کې ویل شوي چې دې اقداماتو د ایراني چارواکو د احتجاجي وتلو سبب شو، که څه هم ځینې راپورونه یوازې د ګناہوں تبادلې ته اشاره کوي او د وتلو تایید نه کوي [2].
د بحري امنیت په اړه نورې ناثابتي هم رامنځه شوه. ایران وویل چې یې Strait of Hormuz تړلې ده [4]، یو ادعا چې امریکا یې رد کړه [4]. نورو راپورونو ته اشاره کړې چې د دې تړلو اعلان د مذاکرکونکو لپاره سمدستي کړکاو رامنځه کړ [3].
د delegations دغه ماموریت دی چې په لبنان کې وروستی ceasefire تطبیق کړي او د هستяيي مسایلو او پخوانیو شخностو ته رسیدو [2]. سره له دې چې دا یو ډیپلوماټیک محیط دی، خو د ګناہوں تبادله د دواړو ادارو ترمنځ د ژورې ناعتمادي نښه ده.
“امریکا او ایران په سویتسرلانډ کې د سولې مذاکراتو پر مهال په عامه توګه یو بل ته ګناہوں ورکړل.”
د رسمي سولې مذاکراتو او عامه ګناہوں او د بحري لارو د تړلو د شخностو یوځای کیدل د 'maximum pressure' ډیپلوماټیک ستراتیژۍ ته اشاره کوي. د لوړې کچې مذاکراتو او تېز rhetoric ترکیب سره، د امریکا اداره هڅه کوي چې د هستяيي او سیمه ییز امنیت مسایلو په اړه امتیازات ترلاسه کړي او په عین حال کې خپل قوي موقف وساتي. د Strait of Hormuz په اړه اختلاف ښیي چې دواړه هیوادونه چمتو دي چې د خپلې ارادې د څرګندولو لپاره ستراتیژیک فشارونه وکاروي، چې دې ته په ډیپلوماټیک پروسه کې د غلطۍ او خطر احتمال زیاتوي.
