امریکا شنبه په ایران کې د څو هدفونو پر وړاندې هوايي حملې پیل کړې، وروسته له هغه چې امریکا وویل تهرانو د ceasefire تړون مات کړی [1, 2].

دا حملې د واشنټن او تهرانو ترمنځ د ناپایدارې سولې تړون د چټکې خرابېدو نښه ده. دا تېزوالی د سیمې نورې不稳定 کولو خطر لري او که چیرې جګړه د ترانزیټي لارو په اهمیتي برخو کې پراړه شي، نو کېدای شي نړیوالې انرژۍ بازارونه ګډوډ کړي.

د امریکا Central Command د دې حملو همcoordination کړی، چې د هیواد په唔ړو برخو، په ځانګړې توګه د جنوبي ایران په سیمو کې هدفونه لګیدلي [1, 5]. ولسمن Donald Trump وویل چې دا عملیات د تهرانو لخوا د لنډمهالې سولې تړون د سرغوزې په ځواب کې یو اړین ګام و [1, 2].

تهران د امریکا د پېښو په اړه د ادعاوو رد کړې دي. د ایران چارمندانو ویل چې امریکا لومړی تړون مات کړی، چې له امله یې وروسته د ډزې تبادلې لاره پرانیسته شوه [4].

د Strait of Hormuz په اړه هم اړوند پېښې راپورته شوې دي، چې د تېلو د ترانزیټ لپاره یوه تنګه او اړینه اوبه ده [5]. امریکا وویل چې دا حملې د تلافیې په scop کې ترسره شوې ترڅو ایران د ceasefire د له منځه تلو مسؤلیت ته ووایستل شي [1].

د دواړو هیوادونو ترمنځ د دې خبرې پر سر چې چا لومړی تړون مات کړ، سختې تورنښتې روانې دي او دواړه اړخونه په لوړ حالت کې alerta پاتې دي. امریکا وویل چې د هغې اقدامات یوازې تلافیه وو، په داسې حال کې چې ایران دا حملې د Trump ادارې د تېزې او تهاجمي کړنې په توګه وړاندې کوي [1, 4].

“امریکا شنبه په ایران کې د څو هدفونو پر وړاندې هوايي حملې پیل کړې”

د دې ceasefire له منځه تلل ښيي چې د مینځنۍ شرق د ثبات لپاره ډیپلوماټیکې هڅې اوسمهال ناکامې کیږي. د جنوبي ایران په هدف ګرځونه او د Strait of Hormuz نږدې فعالیتونو سره، امریکا د ستراتیژیک فشار څخه ګټه پورته کوي ترڅو د ایران راتلونکی تهاجم ودروي، مګر د دې په اړه متناقضه ادعاوې چې چا لومړی تړون مات کړ، د تلافیې د یوې اوږدې کړنې د لوړ خطر ښودونکیست.