د امریکا سینیټر JD Vance (R-Ohio) وویل چې متحده ایالات د ایران سره په روانو مذاکراتو کې ټولې کارتونه په لاس کې لري [1, 2].
دا ادعا په داسې حال کې شوې چې امریکا هڅه کوي له تهران سره پیچلې ډیپلوماټیکې کړکېچونه مدیریت کړي. دا څرګندونه د امریکايي اړخ څخه د قوت یو موقف ښيي، چې suggested کوي امریکا د اوسني ډیپلوماټیک پروسې panahon کې د شرایطو ټاکلو لپاره پامانځه leverage (اړاوان) لري.
Vance د امریکا په ګټه ټینګار کړو، خو ویې ویل چې د یوې وروستۍ موافقې لاره لا پوره نه ده. هغه وویل چې لا هم ډیر جزیات باید د ایران سره پرې مذاکره وشي [1, 2]. سینیټر دا مشخص نه کړ چې کوم ځانګړي شرایط لا تر {څه} بحث کیږي یا د دې خبرو د پای ته رسیدو لپاره یې کوم مهالوار وړاندې کړ.
وانس وویل: "موږ ټولې کارتونه په لاس کې لرو" [1].
د سینیټر دا څرګندونه د امریکا د اوسني چلند دوه اړینه کیفیت څرګندوي—یعنې د مذاکراتو یو dominant (غالب) موقف ساتل او په عین وخت کې د ډیپلوماټیکو کوچنیو جزیاتو د ستونزمن طبیعت priznانه. Vance د دې په ویلو چې امریکا ګټه لري، مذاکرات داسې یو پروسه بولي چې چیرې امریکا کولی شي صبر وکړي ترڅو ډاډ ترلاسه کړي چې د هغې ستراتیژیک ګټې ترلاسه شوي دي.
د امریکا او ایران د اړیکو په اړه دا تازه معلومات وړاندیز کوي چې سره له دې چې leverage شته، خو د یوې جامع موافقې لپاره تخنیکي او سیاسي خنډونه لا هم ډیر دي. روانې خبرې په سیمه کې د امریکا د بهرنۍ پالیسۍ لپاره یو مرکزي نقطه پاتې دي.
“موږ ټولې کارتونه په لاس کې لرو.”
د Vance ریټوریک د 'peace through strength' (د قوت له لارې سوله) ډیپلوماټیک ستراتیژي منعکس کوي، چې هدف یې کورنی Publikum او د ایران چارکارکو ته دا سیګنال ورکول دي چې امریکا د برلاکتي موقف څخه مذاکره کوي. خو دا اعتراف چې ډیری جزیات لا تر {څه} پاتې دي، ښيي چې یوازې leverage د اوږدې مودت geopolitical (جیوپولیټیکي) شخړو د چټکې حل کې ضمانت نه کیږي.
