په ونزوئیلا کې د زلونو یوه سلسله 920 کسان ووژل او 3,360 نور یې ټپي کړل [1].
پدې катастроفې ملي زیربناګانې له کاره اړولې دي، چې په پایله کې یې په لسګونو زاره اوسېدونکي له بنسټیزو اړتیاوو څخه بې برخه پاتې شوي او په سیمه کې د انرژۍ او لوژستیک جریان ګډوډ شوی دی.
د ونزوئیلا چارواکو وویل چې تقریباً 1,400 کورونه او تجارتي building-ونه زیانمن شوي دي [1]. د ویранۍ د کچې له امله له 50,000 څخه زیات کسان ورک دي [2]. دغو seismik پېښو د building-ونو پراخې تخریبات رامنځته کړي، چې د بېړنیو خدماتو وړاندې کول یې سختو کړل.
د کډوالو نړیوال سازمان (IOM) ویلي چې د building-ونو د تخریب له امله تر ټولو بنسټیزو خدماتو ته لاسرسی محدود شوی دی [3]. دغه ګډوډي په اغیزمنو سیمو کې د ژوندي پاتې شویو کسانو لپاره د اړتیا وړ توکو شدید کمښت ته لاره جوړه کړې ده.
نړیوالې relief هڅې د تر ټولو زیانمنو سیمو ته رسیدلي دي. په ونزوئیلا کې د کرهګۍ سفارت په ځانګړي ډول د Caracas د Chacao سیمې ته مرستې رسولې دي [3]. سفارت وویل چې د 300 حفظ الصحي ماسکونه، د بېړنیو درملو دوه بکسونه او د خوړو دوه بکسونه وړاندې کړي دي [3].
د ریکوري هڅې لا تړاوې دي ځکه چې چارواکي د ورک کسانو موندلو او د زیانمنو building-ونو د ثبات لپاره مبارزه کوي. د لوژستیکي ناکامیو او د زیربناګانو د تخریب ترکیب لا هم د طبیاتو او خوړو د توزيع په وړاندې خنډ دی، چې د هغو کسانو لپاره دي چې د لړزو له امله بند پاتې شول یا بې کوره شول.
“920 کسان ووژل شول او 3,360 نور ټپيان شول”
د تایید شویو مړینې په پرتله د ورک کسانو لوړ شمېر د building-ونو د لوی پیمانه تخریب ښکاره کوي چې شاید د اوسنیو search-and-rescue وړتیاو څخه زیات وي. د بنسټیزو طبي او خوړو اړتیاوو لپاره په کوچنیو نړیوالو aid پکیجونو تکیه د سیمه ایزې دولت د disaster response او لوژستیک زیربناګانو کې یو kritikal ناکامي څرګندوي.
