د ژغورنې ټیمونه د شمالي ونزوئیلا، په ځانګړې توګه د La Guaira ساحلي ښار کې د دوو ځواکمنو زلزلو وروسته د تختیو لاندې د تړلو ژونډۍ بچو د موندلو لپاره په سرعت عملیات ترسره کوي [1, 2].

دا عملیات خورا مهم دي ځکه چې د تختیو لاندې د ژونډۍ بچو د موندلو شته võimalیتونه له دریوو ورځو وروسته په خورا کچه کمېږي. ژغورونکي د ۷۲ ساعته د بقا موده [3, 6] سره په سیبي کار کوي ترڅو هغه کسان چې لا ژوندۍ دي وباسي، مخکې له دې چې د ژغورنې احتمال کم شي.

د زیانون او مړانو په اړه د خبرو سرچینې د پېښې د پرمختګ سره په ګډه توپاکې لري. ځینې راپورونه لږ تر لږه ۱۸۸ مړاوینې ښيي [1]، پداسې حال کې چې نورې ارقام دا شمېر ۲۳۵ ته رسوي [2]. په یو دریم راپور کې ویل شوي چې له ۱,۰۰۰ څخه زیات کسان مړه شوي دي [3].

د ټپیا شویو کسانو په شمېرو کې هم څرګنده تفاوت شته. یو راپور تقریباً ۱,۵۰۰ ټپیا شوي کسان یادوي [1]، چې دا شمېر د نورو سرچینو د ۴,۳۰۰ ټپیا شویو کسانو په پرتله خورا کم دی [2].

ځنی او بهرنی ژغورونکي ټیمونه په اغیزمنو سیمو کې پرته له کومې وقفې کار کوي [1, 2]. دوی خپلې هڅې په La Guaira کې د سختو زیانونو لرونکو Стراکچورونو تمرکز کوي، چیرې چې د زلزلو اغیز تر ټولو شدید و [1, 3].

د کورنیو ادارو او نړیوالو مرستو ترمنځ همغته کول د اوسنیو هڅو اصلي محور دی. ټیمونه د تختیو، کانکریت او د ویغلو شویو ودانۍ د فولاد لاندې د زړه د ضربان او غوښتنو د موندلو لپاره ځانګړې تجهیزات کاروي [1, 2].

“ژغورونکي د ۷۲ ساعته د بقا موده سره په سیبي کار کوي ترڅو هغه کسان چې لا ژوندۍ دي وباسي.”

د مړانو او ټپیا شویو کسانو په شمېرو کې لوی تفاوت د راپورونو په چاوتو کې ګډوډي او د disaster zone څخه د اړیکو احتمالي ستونزې ښيي. د ۷۲ ساعته موده باندې تمرکز د دې ماموریت بیړني حالت ته اشاره کوي، ځکه چې معمولاً د دې وخت څخه وروسته عملیات د ژغورنې څخه د مړو د ایستلو عملیاتو ته بدلیږي.