په هرمزګان провинس کې د ایران د ماهیګيرۍ ټولنې د امریکا او اسرائیل د پوځي حملو وروسته، چې کښتۍ، ډاکونه او د تېلو ډیپو یې ویړانې کړې وې، د بیا construção لپاره جدوجهد کوي.
د دې بحري مرکزونو ویړانه دThousands ګونو ساحلي اوسېدونکو د ژوند اصلي وسیله له خطر سره مخ کوي او په سیمه کې د خوړو د تامین سلسله (supply chain) ګډوي.
د 2026 کال په جریان کې حملو د ایران د جنوبي ساحلې او بحري पायाڼو ته هدف ورکړ [1, 2]. د دې حملو اغېز په ځانګړې توګه په قشم ټاپو کې سخت و، چې هلته شاوخوا 170 کښتۍ ویړانې شوې [1]. دا د ټاپو د کښتۍ د ناوړې د یوې لویې برخې استازیتوب کوي، چې په مجموع کې له 410 څخه ډېرې کښتۍ لري [1].
دا زیانونه یوازې کښتۍ ته محدود نه دي. حملو د تېلو ډیپو او ډاکونو هدف هم کړی، چې د ماهیګيرۍ صنعت د فعالیت لپاره حیاتي पायाڼې دي. د راپورونو له مخې، په هرمزګان провинس کې له 60,000 څخه ډېر ماهیګيرانو د دې کمپاین له امله زیانمن شوي دي [1].
د دې ویړانې په پایله کې اقتصادي ناثاباتۍ ډېره شوې ده. پهThousands ګونو ماهیګيرانو خپلې دندې له لاسه ورکړې [2]، او په سلګونو عمله کسانو هم په ورته ډول خپل کارونه له لاسه ورکړي [1].
د بیا رغولو د هڅو په جریان کې، رضا پهلوې د دې وضعیت په اړه وویل: "موږ د وروستۍ victory ته ډېر نږدې یو. زه غواړم چې هرڅومره ژر ممکن ستاسو تر څنګ شم ترڅو یو ځای ایران بیرته ترلاسه کړو او بیا یې جوړ کړو،" پهلوې وویل [3].
سیمه ییزې ټولنې د له لاسه ورکړکې تجهیزاتو د بدلولو او د ویړانو بندرونو د ترمیم په برخه کې لا هم له ننګونو سره مخ دي. د पायाڼو د زیانونو کچه ښيي چې تېر تولیدي کچو ته بشپړ راستون د ډېر وخت او پانګونې اړتیا لري.
“په هرمزګان провинس کې له 60,000 څخه ډېر ماهیګيرانو د دې کمپاین له امله زیانمن شوي دي.”
په هرمزګان провинس کې د بحري पायाڼو هدفمنه ویړانه د ایران د ساحلي وړتیاوو د کمولو لپاره یو ستراتیژیک هڅه ښيي. د ماهیګيرۍ صنعت د وسایلو په له منځه وړلو سره، دې حملو د ملکي خلکو لپاره یو سمدستي بشري او اقتصادي بحران رامینځه کړی، چې احتمالاً د ایران حکومت باندې داخلي فشار زیاتوي او په عین حال کې یو حیاتي سیمه ییز اقتصادي سکتور له کاره заработной کوي.
