په Peru او Colombia کې د انتخاباتو وروستیو بریاګانو څخه وروسته اوس 12 لاتین امریکايي هېوادونه د ښي اړخو партияګانو لخوا اداره کېږي [1].
دا بدلون په سیمه کې د واک یو مهم بیا تنظیم ښيي، چې یوازې درې هېوادونه د چپ اړخو رهبرانو تر پوښتنې لاندې دي [2]. دا حرکت د رای ورکوونکو د هغې پراخې تمایلېانې منعکس کوي چې د سیمه ایزې ناثاباتۍ په ځواب کې د حکومتولۍ د بدیلو ماډلونو لټون کوي.
په Peru کې، Keiko Fujimori یوې داسې بریا ترلاسه کړه چې د سیمې سیاسي نقشه بدله کوي [1]. په ورته ډول، په Colombia کې د Abelardo de la Espriella بریا په ټوله قاره کې د ښي اړخو تحریکاتو لخوا لمانځل شوې [2]. دا پایلې د یوې داسې تمایل ټینګښت کوي چې پکې ښي اړخه نومب candidates پهTraditionally contested سیاسي ساحو کې影响力 ترلاسه کوي.
د تحلیلګرانو په وینا، څو عوامل د دې ښي اړخې اړخ ته بدلون 带来 کوي. د جرمونو په وړاندې د امنیت زیاتولو لپاره د عامه خلکو غوښتنه یو اصلي هڅوونکی عامل دی [3]. ځینې څارونکي د متحده ایالاتو (U.S.) احتمالي نفوذ او د پخوانیو چپ اړخو حکومتونو څخه عمومي ناخپلهتیا هم د کلیدي عوامیکو په توګه یادوي [3].
په اوسنی وخت کې، یوازې Brazil، Mexico او Uruguay چپ اړخه ریاستونه لري [2]. دا د سیمې د رهبرۍ یو کوچنی اکثریت د چپ اړخو سره همغږ ساتي، په داسې حال کې چې د ښي اړخو څپه پراخېږي.
په هرصورت، د دې اکثریت ثبات د څارونکو ترمنځ د بحث موضوع ده. سره له دې چې ځینې Reports د ښي اړخو د پرمختګ په ځواک ټینګار کوي، نور تحلیلونه وړاندیز کوي چې دا بدلون شاید د حکومت کوونکو партияګانو د خامو شمایو په پرتله ډیر نازک وي [1, 4].
“ښي اړخې партияګانې اوس 12 لاتین امریکايي هېوادونه اداره کوي”
په 12 هېوادونو کې د ښي اړخو واک ټینګښت د امنیتي پالیسیو لپاره یو سیمه ایزه تفویض او د چپ اړخو حکومتولۍ د 'pink tide' څخه تګ وړاندیز کوي. دا حقیقت چې یوازې درې لوی اقتصادونه—Brazil، Mexico او Uruguay—چپ اړخ پاتې دي، ښيي چې د لاتین امریکايي بلاکونو لخوا د U.S. او نورو نړیوالو ځواکونو سره د تجارت او امنیتي تړیکو په اړه د مذاکراتو په طریقه یو احتمالي بدلون راته راځي.
